Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

Κακοποίηση της ανθρώπινης εικόνας του παιδιού στα σήριαλ της τηλεόρασης ως συνέπεια του προπατορικού αμαρτήματος

του Σάββα -Σταμάτη Καρ., Α1

Στα σήριαλ που βλέπουμε στην τηλεόραση σήμερα υπάρχει κακοποίηση της ανθρώπινης εικόνας του παιδιού. Παράδειγμα, στο σήριαλ “Ευτυχισμένοι μαζί” ο “Θανάσης” δεν συμπεριφέρεται σωστά, δηλαδή πειράζει τα άλλα παιδιά, βρίζει και φέρνεται με αγένεια και αναίδεια. Επίσης, ο μεγαλύτερος γιός του Γιάννη Μπέζου στο σήριαλ έχει κάνει σχέση με την κόρη της γυναίκας του, της μητριάς του δηλαδή, πράγμα που δεν είναι ηθικά σωστό. Πρέπει τα σήριαλ να προβάλλουν ηθικά και συγκροτημένα πρόσωπα για να μπορούμε να τα μιμηθούμε κι όχι να χαλάει τις προσωπικότητες που δημούργησε με αγάπη και σύνεση ο Δημιουργός μας.

Σε πολλές ταινίες προβάλλουν τα παιδιά ως ζωηρά κάνοντας ζημιές στα σπίτια και να τσακώνονται με τα αδέλφια τους, ακόμη να ενοχλούν και άλλους ανθρώπους. Αυτό εδώ κακοποιεί την εικόνα των παιδιών δείχνοντας ένα πάρα πολύ κακό παράδειγμα στα υπόλοιπα παιδιά, δείχνει επίσης και τη λάθος διαπαιδαγώγηση των παιδιών για τους γονείς. Αυτό οφείλεται γιατί δεν μαθαίνουμε την αξία του ανθρώπινου προσώπου όπως το δημιούργησε ο Θεός, με σεβασμό, υπακοή σε σωστά πλαίσια στους μεγαλυτέρους που μας αγαπούν, γνώση του σωστού και ηθικού.

Μανόλης Αθ., Α1

Προτάσεις για να λύσουμε το πρόβλημα της κακοποίησης των παιδιών μέσω των προγραμμάτων της τηλεόρασης

Η τηλεόραση πρέπει να μην υπάρχει στο παιδικό δωμάτιο
Να ελέγχεται ο χρόνος παρακολούθησης τηλεοπτικών προγραμμάτων και να μην υπερβαίνει τις δυο ώρες την ημέρα.
Μαζί με τα παιδιά μπροστά στην τηλεόραση να είναι ένας ενήλικας για να συζητά μαζί τους και να ασκεί κριτική.
Να μη διστάζετε να κλείνετε την τηλεόραση, όταν οι σκηνές είναι ακατάλληλες παρέχοντας εξηγήσεις στο κλασσικό παιδικό ερώτημα (γιατί μαμά – μπαμπά)
Καθημερινός έλεγχος των υποχρεώσεών τους προς το σχολείο
Να προτρέπετε τα παιδιά σε άλλες δραστηριότητες
Όχι στα διαφημιστικά προϊόντα εφ΄ όσον είναι ακατάλληλα.
Οι παιδίατροι να συμβουλεύουν τους γονείς για την τηλεόραση, όπως συμβαίνει με τη διατροφή τους ή τα εμβόλια.
Οι γονείς, όταν τα παιδιά είναι μεγάλα, να συζητούν για το πρόγραμμα που θα παρακολουθήσουν.
Να μην απορρίπτουν ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα όταν αρέσει στα παιδιά, εφόσον είναι κατάλληλο, ή αθλητικό ή εκπαιδευτικό.

του Γιώργου Π., Α2

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

Συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος σήμερα

Ειρήνη Κ. - Λαρίσα Κ.

Ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο με τον όρο να Τον εμπιστεύεται και να μείνει υπάκουος για να μην γνωρίσει ποτέ την αμαρτία. Όταν όμως η Εύα δεν πρόσεχε στον Θεό και άκουσε το φίδι, έφαγε τον καρπό, δηλαδή απομακρύνθηκε με τη θέλησή της από το θέλημα του Θεού τότε ο Θεός, για να μην μείνει το κακό αθάνατο, τους έβγαλε από τον Παράδεισο, όπου βρισκόταν το δένδρο με τους καρπούς της ζωής. Μετά από πολλά χρόνια ο Θεός βλέποντας την μεγάλη αμαρτία των ανθρώπων είπε στον Νώε να φτιάξει ένα πλοίο, όπου θα βάλει την οικογένειά του και ένα ζευγάρι από όλα τα ζώα της γης, γιατί θα έρριχνε νερό να πνίξει τους αμαρτωλούς και να καθαρίσει την γη από την αμαρτία τους.

Στον σύγχρονο άνθρωπο μπορούν να προκληθούν συναισθήματα και σκέψεις που πηγάζουν από τη δημιουργία του κόσμου από το Θεό. Δηλαδή να σκέπτεται και να αισθάνεται δέος για τις αρμονικές σχέσεις με το Θεό, το συνάνθρωπο και τη φύση που ζούσαν οι Πρωτόπλαστοι άνθρωποι. Ο Θεός έπλασε τον άντρα και τη γυναίκα ισότιμους για να ζήσουν αγαπημένοι ως σύντροφοι και να φροντίζουν τη φύση.

Στό σύγχρονο άνθρωπο, όμως, δεν υπάρχει τόση αγάπη που θα έπρεπε να έχει με τον ή την σύντροφό του και δεν συνεργάζονται όπως πρέπει και χωρίς τσακωμούς. Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν αναλαμβάνει πια την ευθύνη της δημιουργίας να την προσέχει αλλά την καταστρέφει.

Όμως υπάρχουν και άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν με το θέλημα του Θεού και να κάνουν τον κόσμο καλύτερο για να φύγει όλη η αμαρτία που υπάρχει και να γίνει πάλι ο κόσμος Παράδεισος.

Επιστήμη και Παλαιά Διαθήκη : Μια σύγκρουση που έχει πια ξεπεραστεί

του Νικόλα Αμπ., Α1

Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013

Project A' Γυμνασίου -

Απαντήσεις και αποτελέσματα του ερωτηματολογίου έναρξης των εργασιών μας

1/Πόσο εύκολο ήταν να καταγράψεις τα στοιχεία του εαυτού σου;

2	0	0%
2	3	12%
3	3	12%
4	13	52%
5	6	24%

2/Επηρέασε το γεγονός ότι θα ακούσουν όλοι τί θα πεις, τις απαντήσεις σου;

ναι	7	28%
όχι	8	32%
ελάχιστα	10	40%
πάρα πολύ	0	0%

3/Ανακάλυψες σημαντικές διαφορές στην γνώμη σου για κάποιο πρόσωπο σε όσα άκουσες γι' αυτόν;

σημαντικές διαφορές στη γνώμη για εικόνα-διάγραμμα

ναι	6	26%
λίγο	7	30%
πάρα πολύ	1	4%
καθόλου	9	39%

4/Ταιριάζει η εικόνα μου με αυτή που έχουν σχηματίσει για μένα οι άλλοι;

ταιριάζει η εικόνα με γνώμη άλλων-διάγραμμα

ναι	8	33%
όχι	5	21%
λίγο	6	25%
καθόλου	1	4%
ταυτίζεται	4	17%

5/Πώς αισθάνεσαι που μοιράστηκες στοιχεία του εαυτού σου με την ομάδα σου και την τάξη γενικά;

Αισθάνομαι περίεργα επειδή δεν ξέρω τί συμπέρασμα έχουν βγάλει για μένα. Αλλά δεν με πειράζει και τόσο
Μ΄ αρέσει να μοιράζομαι στοιχεία μου αλλά μόνο με την τάξη μου. Όχι με άλλους
Τώρα που είπα όλα αυτά στην τάξη ντρέπομαι λίγο γιατι δεν έχω συνηθίσει να λέω προσωπικά μου στους άλλους.
Δεν με πειράζει καθόλου Αισθάνθηκα ωραία επειδή μοιράστηκα τα στοιχεία μου με τους συμμαθητές μου.
Αισθάνομαι ωραία, γιατί μαθαίνω καινούρια πράγματα για τους συμμαθητές μου και η τάξη μαθαίνει πράγματα για μένα.
Αισθάνθηκα λίγο άβολα που άκουσαν οι άλλοι τα προσωπικά μου στοιχεία γιατί συνήθως δεν τα λέω να τα ακούνε όλοι
Αισθάνομαι ωραία γιατί αφού μοιράστηκα τα στοιχεία μου με τους συμμαθητές μου θα μπορούν να μάθουν περισσότερα πράγματα για μένα και να με καταλαβαίνουν καλύτερα.
Δεν μου πολυάρεσε που έμαθε όλη η τάξη τα προσωπικά μου στοιχεία όσο κι αν τα μοιράστηκα αφού το έκαναν όλοι. Ωστόσο νοιώθω μια χαρά.
Αισθάνομαι καλά, γιατί ήταν μια ευκαιρία να μάθω την τάξη και πώς δουλεύουν τα μέλη της ομάδας μου. Δεν με ενοχλεί τόσο πολύ, εφ όσον δεν θα το δει κανείς με το όνομά μου. Απλώς και μόνο που θα το διαβάσουν αισθάνομαι λίγο άβολα.
Αυτά που γράφω είναι αλήθεια, δεν αισθάνομαι άσκημα. Μ΄αρέσει να συμπληρώνω ερωτηματολόγια!
Ντράπηκα λίγο που θα ακούσει η τάξη όλη τα ενδιαφέροντά μου αλλά μετά δεν είχα πρόβλημα.

6/Αισθάνομαι ότι όσα έμαθα για τα μέλη της ομάδας μου με βοηθούν να νοιώσω ότι :

ανήκω στην ομάδα;	12	11%
νοιώθω ότι είμαι σημαντικό μέλος της;	8	7%
Μπορώ να αποδεχθώ τις απόψεις και επιλογές των συμμαθητών μου όταν είναι διαφορετικές από τις δικές μου;	19	17%
μπορεί η ομάδα μου να αναδείξει τα χαρίσματά μου;	9	8%
μπορώ να μοιραστώ κοινές ανησυχίες, σκέψεις, συναισθήματα σε ζητήματα που αφορούν την ομάδα μου και το κοινωνικό σύνολο γενικότερα;	16	14%
μπορώ να εμπλέκομαι ενεργά στη λήψη αποφάσεων;	9	8%
να καλλιεργήσω το αίσθημα της εμπιστοσύνης στην ομάδα μου;	9	8%
μπορώ να καλλιεργήσω το αίσθημα της ευθύνης για θέματα/ δράσεις που αφορούν την ομάδα/τάξη/σχολείο/κοινωνικό σύνολο;	5	4%
να αναλαμβάνω πρωτοβουλίες και ενεργό ρόλο στη διαχείριση θεμάτων της ομάδας/τάξης/σχολείου μου;	7	6%
να γίνομαι καλύτερος από ό,τι είμαι;	11	10%
να συντελώ να γίνεται καλύτερη η ομάδα/τάξη/ κοινωνία που ζω;	9	8%

7/Ποια στοιχεία θέλω να αλλάξουν/ βελτιωθούν φέτος στην τάξη μου;

διακόσμηση:	2	3%
αγορά καινούριων καρεκλών, πόρτες, κρεμάστρες, παράθυρα	3	4%
να βάψουμε με διαφορετικά χρώματα την τάξη	3	4%
να ράψουμε κουρτίνες στα παράθυρα	6	8%
να ξαναβάψουμε τον πίνακα, διαδραστικό πίνακα	1	1%
να μην φορτώνουμε την τάξη με διάφορα πράγματα	1	1%
να φτιαχτούν τα θρανία	3	4%
να ξαναβάψουμε την αίθουσα όλοι μαζί	1	1%
να πάρουμε καινούρια ντουλάπα	4	5%
να αποκτήσουμε βιβλιοθήκη	2	3%
να διακοσμήσουμε την τάξη μας με ζωγραφικούς πίνακες	4	5%
να είναι σε ίσια σειρά τα θρανία, να μπορούμε να περνάμε	0	0%
να βάλουμε ρολόϊ	3	4%
να καθαρίσουμε και βάψουμε τα θρανία	2	3%
χρώματα :	1	1%
μπλε	4	5%
κίτρινο και άσπρο	3	4%
γαλάζιο και κίτρινο	1	1%
γαλάζιο - μωβ	2	3%
μπεζ- ζαχαρί	1	1%
άσπρο - πράσινο	4	5%
γκρι - κόκκινο, γαλάζιο - κόκκινο	1	1%
άσπρο - γαλανό, άσπρο - γκρι	3	4%
διάταξη θρανίων/ σχήμα:	0	0%
να είναι σε σχήμα π	1	1%
τρίγωνα	1	1%
σχήμα τετράγωνο	4	5%
ζικ - ζακ	3	4%
κύκλος	3	4%
οριζόντια	2	3%
Άλλο	10	13%

8/Ποιον θεωρώ ιδανικό δάσκαλο; Τι θέλω να αλλάξει στην δασκάλα μου; (τρόπος διδασκαλίας, συμπεριφοράς στη σχέση της με μαθητές, κοινοί στόχοι)

Ο ιδανικός δάσκαλος για μένα είναι αυτός, που είναι στοργικός, μας μαθαίνει νέα πράγματα χωρίς να φωνάζει και όταν δεν κάνουμε μια άσκηση να μας βοηθάει να την τελειώσουμε. Πιστεύω ότι δεν πρέπει να αλλάξει τίποτε στη δασκάλα μου, γιατί τα κάνει όλα αυτά.
Για μένα ιδανικός δάσκαλος είναι αυτός που παραδίδει καλό μάθημα και δεν αφήνει να περάσει καμμιά βλακεία. Όταν κάνουμε μάθημα το εξηγεί πολύ καλά και όταν κάποιος δεν καταλαβαίνει κάνει συνεχώς επαναλήψεις.
Ο ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που κάνει σωστό μάθημα στην τάξη και κάνει και λίγο πλάκα στο μάθημα.
Εγώ θεωρώ ιδανικό δάσκαλο τον δάσκαλο που δεν είναι πολύ αυστηρός, είναι φιλικός μαζί μας, να μην δίνει με το παραμικρό τιμωρίες, δεν φωνάζει πολύ, να είναι καλός κι ευγενικός, να μην βάζει πολλά για το σπίτι και να μην βάζει απουσίες αν ξεχνάμε τα βιβλία.
Ιδανικό δάσκαλο θεωρώ αυτόν που δεν βάζει πολλά μαθήματα για το σπίτι και μας εξηγεί αυτά που δεν έχουμε καταλάβει Να μας συμβουλεύουν συνέχεια και μας καθοδηγεί στο δρόμο του Θεού, να μας διδάσκει όλο και περισσότερα, να μας κάνει να γελάμε.
Προτιμώ τους δασκάλους που είναι υπεύθυνοι, συνεπείς, αστείοι, αλλά δεν ειρωνεύονται τα παιδιά. Δεν θέλω να λένε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια παιδιά μάθημα, όσα δηλαδή εκείνοι συμπαθούν και τ΄ άλλα να μένουν αμμέτοχα. Να ελέγχουν όλα τα παιδιά αν κάνουν τις ασκήσεις τους, να προσέχουν να μην αντιγράφουν τα παιδιά στα διαγωνίσματα.
Όλοι οι καθηγητές που έχουμε μου φαίνονται ιδανικοί. Η καθηγήτρια που κάνει αυτό το μάθημα είναι πολύ γλυκός άνθρωπος. Να βάζει λίγα μαθήματα, να κάνει πλάκα, να κάνει το μάθημα διασκεδαστικό.
Ιδανικός για μένα δάσκαλος είναι εκείνος που μας σέβεται, κάνει διάλογο μαζί μας στην τάξη, δεν είναι αυστηρός και δεν φωνάζει.
Τους δασκάλους μας τους θεωρώ όλους καλούς. Δεν θέλω να αλλάξει τίποτε πάνω τους. Η συμπεριφορά τους μου αρέσει. Όταν φωνάζουν το κάνουν γιατί φροντίζουν να μαθαίνουμε. Μ΄αρέσει ο δάσκαλος να εξηγεί το μάθημα αναλυτικά, να μας συμπαθεί, να μας λέει ότι είμαστε το καλύτερό του τμήμα στο σχολείο, να μας μαθαίνει όλο και πιο πολύ, να βρίσκει συνέχεια καλύτερο τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος. Εκείνος που μας εξηγεί το μάθημα πολύ αναλυτικά, που μας βοηθά στα μαθήματα και δεν μας βάζει πολλές εργασίες στο σπίτι.
Να είναι απλός, να μην μας μεταφέρει το άγχος του, να κάνει κατανοητά το μάθημα.
Ο ιδανικός δάσκαλος είναι ο δάσκαλος που μας φέρεται ευγενικά και με καλωσύνη. Επίσης ο δάσκαλος που δεν μας βάζει πολλά μαθήματα και αν καμμιά φορά ξεχάσουμε να κάνουμε άσκηση να μην μας φωνάζουν.
Προτιμώ τους καθηγητές που είναι συμπαθητικοί, καλοί αλλά ταυτόχρονα και αυστηροί. Γιατί παρόλο που θέλω να μας κάνουν λιγότερες παρατηρήσεις θέλω να υπάρχει και ησυχία μέσα στην τάξη για να μπορεί να ελέγχει την τάξη ο δάσκαλος και να μαθαίνουμε πραγματικά.
Ιδανικός δάσκαλος είναι αυτός που δεν μας ζορίζει, δεν μας φωνάζει και μας κάνει να περνάμε ωραία την ώρα του μαθήματος.
Να μας μαθαίνει με ηρεμία, να μη βάζει δύσκολα προβλήματα/ερωτήματα, να μας σκέφτεται και να φοβάται μήπως πάθουμε τίποτε.

9/Ποιος είναι ο ιδανικός μαθητής/μαθήτρια για σας; ποιες σχέσεις έχουν οι μαθητές μεταξύ τους ή πρέπει να έχουν; ποιους κανόνες συμπεριφοράς συμφωνείτε ότι πρέπει να βάλουμε στην ομάδα για να λειτουργεί ικανοποιητικά;

Ιδανικός μαθητής είναι εκείνος που διαβάζει, είναι ήσυχος αλλά ταυτόχρονα και να περνάει καλά με τους φίλους του στο διάλειμμα ή εκτός σχολειου.
Οι μαθητές μεταξύ τους πρέπει να συμπεριφέρονται φιλικά και μόνο να θυμώνουν λιγάκι όχι να βρίζονται ή να πλακώνονται στο ξύλο και να χαρακτηρίζονται μεταξύ τους "μάγκες" ή 'φυτά".
Να ειμαστε φίλοι και να περνάμε καλά κι ωραία. να μην συμπεριφέρονται αγενώς, να παίζουν ξύλο
Ιδανικός μαθητής είναι αυτός που είναι ευγενικός, δεν βρίζει και δεν κοροϊδεύει. Ιδανικός μαθητής είναι εκείνος που κάνει καλή παρέα, πειράζει ο ένας τον άλλο με καλό τρόπο, διαβάζει και συμμετέχει.
Ο ιδανικός μαθητής είναι αυτός που είναι καλό παιδί, καλός μαθητής, εργάζεται για την ομάδα, κάνει τις εργασίες του κια συνεργάζεται με τους άλλους
Σε κάθε ομάδα πρέπει να είμαστε φίλοι κι όχι να τσακωνόμαστε. Τα παιδιά της ομάδας μας είναι πολύ καλά στη συμπεριφορά τους και νοιώθω πολύ καλά.
Ιδανικός είναι ο μαθητής που κάνει τα μαθήματά του, συμπεριφέρεται ωραία στους δασκάλους και στους συμμαθητές του, συμμετέχει στην τάξη και τις εργασίες, δεν κάνει φασαρία και ανοησίες την ώρα του μαθήματος, δεν αντιμιλάει στους δασκάλους και δεν βρωμίζει το σχολείο του.
Ιδανικός μαθητής ή μαθήτρια είναι αυτός/η που είναι φιλικός/ή μαζί μου, μοιραζόμαστε πράγματα, δεν είναι ζηλιάρης/α, δεν θέλει να τσακώνεται και ενδιαφέρεται για τους άλλους
Αυτός που διαβάζει, προσέχει στο μάθημα, φέρεται ευγενικά, δεν κτυπά, δεν μιλάει άσχημα. Να κάνει αστεία, να μην είναι πολύ σοβαρός, να κάνει παρέα με όλους..
Ιδανικός μαθητής για μένα είναι εκείνος που διαβάζει, κάνει τις ασκήσεις του, συμμετέχει. Συμπεριφέρεται καλά στους υπόλοιπους συμμαθητές του και συνεργάζεται στις εργασίες και με τους καθηγητές.
Όλοι οι μαθητές είναι καλοί κι ευγενικοί.
Ο ιδανικός μαθητής για μένα είναι αυτός που διαβάζει κάνει τις εργασίες, ώστε μια ομάδα να τον θέλει για μέλος της.
Οι σχέσεις μεταξύ των μαθητών πρέπει να είναι φιλικές, να υπάρχει αγάπη μεταξύ τους και να συνεργάζονται. Μια ομάδα δεν πρέπει να μαλώνει.
Όλοι μέσα στην ομάδα πρέπει να φέρονται φιλικά ώστε να ανταποκρίνεται η ομάδα.
Ιδανικός είναι ο μαθητής που νοιάζεται για την τάξη πιο πολύ από όλους, είναι πάντα διαβασμένος.

10/Συμβόλαιο λειτουργίας της ομάδας μας

σεβασμός στο συμμαθητή μου/ συμμαθήτριά μου	16	11%
ελευθερία στην έκφραση λόγου	13	9%
μιλάει ένας - ακούμε όλοι	19	13%
υπερασπίζομαι τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των μελών της ομάδας και της τάξης	12	8%
οι αποφάσεις παίρνονται αφού ακούσουμε όλους και συμφωνήσουμε να ακολουθήσουμε λογικές και ηθικές σκέψεις και προτάσεις	17	12%
Δεν φέρνουμε φαγητό ή νερό στην τάξη	8	6%
Δεν ρίχνουμε ούτε αφήνουμε σκουπίδια	16	11%
Τακτοποιούμε την τάξη πριν φύγουμε	14	10%
Δεν ειρωνευόμαστε τους συμμαθητές μας	14	10%
Όχι βία, επιθετικότητα, συγκρούσεις, διακρίσεις	15	10%

11/Προτείνετε λογικές συνέπειες όταν τα μέλη συνεργάζονται/ δεν συνεργάζονται στην ομάδα

Αν μια ομάδα δεν λειτουργεί σωστά θα σταματήσει φυσικά να θεωρείται ομάδα. Να βρούμε τρόπους να ενθαρρυνθούν τα μέλη της να εργαστούν σωστά.
Αν μια ομάδα είναι καλή να πάρουν δώρα, επαίνους, ενθάρρυνση.
Όταν κάποιο παιδί δεν συνεργάζεται, θα είναι λογικό να διαβάσει των άλλων τις εργασίες να πάρει μια ιδέα και να ξαναπροσπαθήσει.
Όσοι δεν συνεργάζονται να παίρνουν ωριαία αποβολή και να αναγκάζονται να κάνουν όλες τις ασκήσεις που δεν έκαναν.
Όταν κάποιος εργάζεται: α. να τον εμψυχώνουμε β. να του λέμε μπράβο που μας βοήθησε γ. να αλλάζουμε τη θέση του με ενός άλλου που δεν εργάζεται (να έχει προαγωγή) Όταν δεν εργάζεται : α. να τον βάλουμε χωρίς άλλη αναβολή να κάνει τις εργασίες του β. να του αλλάζουμε τη θέση στην ομάδα μέχρι να βρούμε τί μπορεί ή τί του αρέσει να κάνει πολύ καλά. γ. αν δεν συνεργάζεται καθόλου να τον διώχνουμε από την ομάδα
Όταν κάποιος εργάζεται α. Να ενθαρρύνουμε το συμμαθητή μας με όποιο τρόπο μπορούμε β. Να του δίνουμε το λόγο για να μπορεί να πει την άποψή του γ. Να αλλάξουμε τη θέση του με κάποιον άλλο που δεν εργάζεται. Όταν κάποιος δεν εργάζεται α. να τον βγάλουμε από την ομάδα β. να του πούμε να κάνει εργασίες για να ξαναμπεί.
Όσοι μαθητές δεν συνεργάζονται στην ομάδα α. Να γράφουν όλες τις ασκήσεις της ομάδας για μια μέρα μόνοι τους! β. Αν το ξέχασαν για μια φορά να τους συγχωρούμε και να τους βοηθάμε να κάνουν τις ασκήσεις που άφησαν. Αν μερικά παιδιά δεν συνεργάζονται α. να παίρνουν απουσία και να κάθονται έξω, β. να κατεβαίνει ο βαθμός του, γ. να μην συμμετέχει δ. να κάθεται μοναχός του. ε. να ενημερωθεί η μητέρα κι ο πατέρας του. πως δεν συμμετέχει.
Όταν καταφέρνουμε κάτι να παίρνουμε συγχαρητήρια!
Να δίνονται δώρα όταν συνεργαζόμαστε!
Να παίρνουν καλό βαθμό σαν κίνητρο όσοι εργάζονται και κακό όσοι αδιαφορούν.
Όταν τα μέλη της ομάδας μου δεν συνεργάζονται θα υπάρχουν οι εξής συνέπειες : Αναγκαστικά θα πρέπει να βγουν από την ομάδα ή αλλιώς δεν θα συμμετέχουν στις εργασίες και η ομάδα θα βρίσκεται πίσω.

12/Πώς σου φάνηκε το ερωτηματολόγιο; Βοήθησε στην καλύτερη κατανόηση του τρόπου εργασίας του πρότζεκτ; Προτάσεις για καλύτερα αποτελέσματα
Το φύλλο εργασίας μου έδωσε την δυνατότητα να καταλάβω τί θα πει ομάδα και με βοήθησε να απαντήσω σωστότερα τα ερωτήματά του.
Το ερωτηματολόγιο αυτό με βοήθησε να καταλάβω πώς λειτουργεί το project. Είναι ένα καλό ξεκίνημα του μαθήματος. Με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα πώς θα εργαζόμαστε στο πρότζεκτ και επειδή ένιωσα μέλος της ομάδας μου.
Το ερωτηματολόγιο μου φάνηκε εύκολο και γρήγορο. Είναι καλό το φύλλο αυτό εργασίας γιατί μάθαμε με οργανωμένο τρόπο τα προσόντα, τις αδυναμίες, τα ενδιαφέροντα των άλλων. Είναι ωραίο μάθημα και μ΄αρέσει να κάνω πολλά και αισθάνομαι καλύτερα όταν δημιουργώ μαζί με τους άλλους μαθητές. Συνεργαζόμαστε και βρισκόμαστε μαζί.
Μου άρεσε πολύ το ερωτηματολόγιο γιατί μας έλεγε τί να κάνουμε στην τάξη και στην ομάδα μας για να είναι η ομάδα μας σωστή και η τάξη μας οργανωμένη.
Με βοήθησε γιατί μου έδωσε πολλές συμβουλές για το μάθημα.
Με βοήθησε να καταλάβω ότι είναι ωραία να λες τη γνώμη σου ελεύθερα. Μ΄ αρέσει να μαθαίνω τις γνώμες των άλλων. Είναι ωραία να εξηγείς κάτι για κάποιον
Το ερωτηματολόγιο με βοήθησε να καταλάβω τις σκέψεις των συμμαθητών μου και να καταλάβω ότι πρέπει να δεχόμαστε τις διαφορετικές σκέψεις. Ο τρόπος εργασίας του πρότζεκτ πρέπει να περιέχει και συνεργασία όλων των μαθητών γιατί όλοι οι μαθητές είναι διαφορετικοί και εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους εργασίας. Αυτό βοηθάει να έχουμε καλύτερη οπτική στις διάφορες δραστηριότητές μας. Αν υπάρχει καλύτερη συνεργασία όλη τη χρονιά θα υπάρχει και μεγαλύτερη επίδοση.

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος-Η κακοποίηση της ανθρώπινης εικόνας στην διαφήμιση

ΓΙΩΡΓΟΣ Π., Α1 - ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΚΟ

Πιστέυω ότι οι διαφημίσεις δε μας κάνουν καλό. Επιχειρήματα: Γιατί:
α) Μας λένε ψέματα ότι ένα προϊόν είναι πολύ καλό ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι.
β) Μας δείχνουν έναν κόσμο εύκολο, πλούσιο, όμορφο.
γ) Επειδή οι διαφημίσεις είναι καλά σχεδιασμένες μας κάνουν να θέλουμε να αγοράσουμε όλα αυτά που βλέπουμε και να ξοδεύουμε τα λεφτά μας.
δ) Μας τραβούν την προσοχή και μας κάνουν να χάνουμε το χρόνο μας.
ε) Οι διαφημίσεις παιδικών παιχνιδιών κάνουν τα παιδιά να θέλουν να τα αγοράσουν όλα χωρίς να σκέφτονται αν οι γονείς τους έχουν χρήματα.

Συμπέρασμα: Επομένως δεν πρέπει να πιστεύουμε τις διαφημίσεις αλλά ούτε και να τις βλέπουμε γιατί μας λένε ψέματα.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις των διαφημίσεων της τηλεόρασης στα παιδιά

Εξαιτίας της επιδέξιας χρήσης του φωτισμού και του ήχου, καθώς και της συνήθως χαρούμενης ατμόσφαιρας που έχουν, οι διαφημίσεις τραβούν ιδιαίτερα την προσοχή του παιδιού και το γοητεύουν.

Τα παιδιά αποτελούν έναν ιδιαίτερο στόχο των διαφημιστικών εταιρειών, καθώς, εκτός από τα διαφημιστικά μηνύματα, υπάρχουν και εκπομπές που από μόνες τους είναι διαφημίσεις, όπως τα Pokemon, τα Digimon, το Dragon Ball, ο Winnie το αρκουδάκι, κ.ά., γύρω από τις οποίες αναπτύσσεται μια ολόκληρη βιομηχανία από αξεσουάρ. Και είναι θλιβερό να βλέπει κανείς πώς η διαφήμιση διεισδύει ακόμη και σε προγράμματα που καλύπτονται πίσω από το προσωπείο του παιχνιδιού!

Όσον αφορά στα παιδιά, οι διαφημίσεις εστιάζουν κυρίως το ενδιαφέρον τους στην προβολή προϊόντων ζαχαροπλαστικής και παιχνιδιών.

Όμως, αυτή η πίεση που ασκείται στα παιδιά, τι επιπτώσεις έχει επάνω τους;

Η κατανάλωση γλυκισμάτων και τροφών υπερβολικά επεξεργασμένων και πλούσιων σε θερμίδες έχει αλλοιώσει τις παραδοσιακές διατροφικές μας συνήθειες. Σήμερα τα παιδιά μας τρώνε σνακ, γκοφρέτες, VViirs-te!, κέτσαπ, εις βάρος όχι μόνο της παραδοσιακής μεσογειακής διατροφής και της οικονομίας μας αλλά και της ίδιας της υγείας τους. Πράγματι, η συγκεκριμένη διατροφή ευθύνεται, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ όσο η παραδοσιακή, για την εμφάνιση τερηδόνας και παχυσαρκίας, η οποία με τη σειρά της αποτελεί προπομπό πολλών και σοβαρών προβλημάτων υγείας.

Όσον αφορά στα παιχνίδια, τα περισσότερα απ’ αυτά είναι εντελώς περιττά.

Τώρα πλέον γνωρίζουμε ότι είναι λάθος να προσφέρουμε πολλά παιχνίδια στα παιδιά, γιατί έτσι περιορίζεται η δημιουργικότητα τους.

Το παιδί που με λιγοστά παιχνίδια βρίσκει τρόπο να παίξει, αύριο θα είναι ένας ενήλικας που θα μπορεί πιο εύκολα να βρίσκει λύσεις σε ένα πρόβλημα της ζωής του. Αντίθετα, το παιδί που τα βρίσκει όλα έτοιμα, συνηθίζει σε μια παθητική συμπεριφορά και θα γίνει ένας ενήλικας που θα περιμένει έτοιμες λύσεις για όλες τις ανάγκες του.

«Τα «ημιτελή» παιχνίδια είναι εκείνα που περισσότερο απ’ όλα τα άλλα παρακινούν το παιδί να τα συμπληρώσει δημιουργικά επινοώντας προσθήκες και εξαρτήματα. Έτσι του προσφέρουν τη δυνατότητα για πάντα νέες και διαφορετικές συνθήκες ψυχαγωγίας». (S.S. Macchietti, παιδαγωγός)

Το αγορασμένο παιχνίδι, επιπλέον, έχει πάντα ένα μειονέκτημα: ότι είναι πάντα πλήρες, άσχετα αν, ευτυχώς, το παιδί επαναστατεί και το κάνει κομμάτια.

Στα παιδιά κυρίως, περισσότερο απ’ όσο στους ενήλικες, η διαφήμιση προκαλεί έντονο αίσθημα απογοήτευσης, επειδή τους παρουσιάζει μια χαρούμενη πραγματικότητα, γεμάτη ενθουσιασμό, αρμονία και καλοπέραση, που όμως αποδεικνύεται στην πράξη ανέφικτη.

Το παιδί, στην προσπάθεια του να ταυτιστεί με αυτή την εικονική πραγματικότητα, τρέφει ουτοπικές προσδοκίες, πλάθοντας ιδεατά πρότυπα για τον εαυτό του και για τη ζωή. Η αναμέτρηση του με αυτά τα ιδεατά πρότυπα γεννά μέσα στο παιδί το αίσθημα της απογοήτευσης το οποίο προέρχεται από την επίγνωση της απόστασης ανάμεσα στην πραγματικότητα και στα προτεινόμενα τηλεοπτικά πρότυπα. Συγκρινόμενη με την τηλεοπτική, η καθημερινή πραγματικότητα του παιδιού φαντάζει στα μάτια του φτωχή και άχρωμη.

«Μια ομάδα παιδιών οδηγείται για παιχνίδι σε μια αίθουσα, στην οποία υπάρχουν πολλά παιχνίδια, όλα ημιτελή: μια καρέκλα χωρίς τραπέζι, ένα βαρκάκι χωρίς νερό, ένα ποδήλατο χωρίς πετάλια, κ.λπ. Τα παιδιά αρχίζουν να παίζουν χαρούμενα και με τη φαντασία τους συμπληρώνουν ό,τι λείπει από τα παιχνίδια. Την επόμενη μέρα, προτού μπουν τα παιδιά, εγκαθίσταται στο δωμάτιο ένα διαφανές παραπέτασμα και πίσω απ’ αυτό τοποθετούνται τα κομμάτια που λείπουν από τα ήδη υπάρχοντα παιχνίδια, μαζί με άλλα πλήρη παιχνίδια, ακόμη πιο εντυπωσιακά. Όταν τα παιδιά μπαίνουν στο δωμάτιο, βλέπουν τα κομμάτια που λείπουν και τα νέα παιχνίδια πίσω από το διαφανές παραπέτασμα αλλά δεν μπορούν να τα αγγίξουν. Τότε τα παιδιά αποδεικνύονται ανίκανα να παίξουν, να επινοήσουν, να αναπληρώσουν τα χαμένα κομμάτια. Κάποια δείχνουν αδιαφορία, ενώ άλλα παίζουν με βίαιο τρόπο και μερικές φορές πηδούν πάνω στα παιχνίδια και τα σπάζουν.

Τα παιδιά εκδηλώνουν τα συμπτώματα της απογοήτευσης, επειδή βλέπουν μια πραγματικότητα πιο πλούσια και πιο ελκυστική από τη δική τους, που όμως τους είναι απρόσιτη». (Barker, Dembo και Lewin, 1941)

Η διαφήμιση προκαλεί το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα.

Ποιες είναι οι συνέπειες της απογοήτευσης;

Η απογοήτευση μπορεί να προκαλέσει, ή τουλάχιστον να εντείνει την επιθετικότητα, ωθώντας το απογοητευμένο υποκείμενο να επιτεθεί εναντίον της γενεσιουργού αιτίας της δυσαρέσκειας του. Σε περίπτωση, όμως, που η πραγματική αιτία της δυσαρέσκειας του τού είναι απρόσιτη, επιτίθεται εναντίον ενός άλλου πιο ανίσχυρου αντικειμένου. Επιπλέον, η απογοήτευση μπορεί να προκαλέσει απάθεια, αδιαφορία και ενδοστρέφεια.

Ποια μηνύματα περνούν μέσω της αδιάκοπης ροής των τηλεοπτικών εκπομπών;

Στις ΗΠΑ τα παιδιά μεταξύ 3-5 ετών, ξαπλωμένα με άνεση στην πολυθρόνα του μπαμπά, βλέπουν κάθε χρόνο κατά μέσο όρο 12.000 σκηνές βίας, 14.000 σκηνές με σεξουαλικό περιεχόμενο και πάνω από 1.000 σκηνές με απαγωγές, δολοφονίες και ληστείες.

Στην ουσία, ένα Αμερικανάκι βλέπει περίπου 30 φορές την ημέρα ανθρώπους να ασκούν βία, να ληστεύουν, να δολοφονούν και να ερωτοτροπούν. Όταν φτάνει στην πρώτη δημοτικού έχει ήδη παρακολουθήσει στην τηλεόραση περίπου 3.000-4.000 φόνους.

Αυτές οι σκηνές μεταδίδονται ουσιαστικά μέσα από τα φιλμ, τα σήριαλ και τα δελτία ειδήσεων.

«Μια μέρα, στο κανάλι Italia Uno, μετρήσαμε 30 δολοφονίες, 4 βιασμούς και 12 ξυλοδαρμούς σ’ ένα μόνο φιλμ. Χωρίς αυτό το γοητευτικό μακελειό, ποιος θα κρατήσει πλέον τα παιδιά στο σπίτι κολλημένα στην τηλεόραση; Θα βγουν στους δρόμους και ένας Θεός ξέρει π φασαρίες θα σκαρώσουν!»(Dario Fo-Franca Rame, καλλιτέχνες).

Στην Ιταλία, όπως έχουμε ήδη επισημάνει, η κατάσταση είναι περίπου η ίδια. Μόλις το 35% των παιδιών που βλέπουν τηλεόραση παρακολουθούν εκπομπές που απευθύνονται στην ηλικία τους, ενώ το 65% βλέπουν προγράμματα για ενήλικες και το 6% βλέπουν τηλεόραση συνήθως μετά τις δέκα το βράδυ.

Πού οφείλεται η προσκόλληση μας στην τηλεόραση;

Δεν μπορεί κανείς να προβληματίζεται γύρω από τις προϋποθέσεις μιας πιο ορθής χρήσης της τηλεόρασης χωρίς να θέσει το εξής θεμελιώδες ερώτημα: πού οφείλεται το γεγονός ότι δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε από την οθόνη; Φταίει μόνο η συσκευή που μαγνητίζει ή υπάρχει και κάτι βαθύτερο απ’ αυτό;

Σύμφωνα με μια μελέτη που έγινε στην Αργεντινή, μια πιθανή ψυχολογική εξήγηση της ανάγκης μας να βρισκόμαστε συνεχώς μπροστά στην τηλεοπτική οθόνη οφείλεται στο γεγονός ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συμβολίζουν μια πηγή ασφάλειας και σιγουριάς, επειδή εξασφαλίζουν στον τηλεθεατή μια -έστω έμμεση-κοινωνική επαφή με σημαντικές προσωπικότητες, εδραιώνοντας ένα είδος οικειότητας ανάμεσα τους.

Η εξάρτηση του σύγχρονου ανθρώπου από την τηλεόραση συνδέεται και με την επιτακτική ανάγκη του για κοινωνικές σχέσεις. Η τηλεόραση, στην ουσία, αναπληρώνει τις σχέσεις του τηλεθεατή με πραγματικά πρόσωπα, δηλαδή ικανοποιεί την ανάγκη του να κοινωνικοποιηθεί, χωρίς όμως να τον εκθέτει στα προβλήματα και τους περιορισμούς που θα συνεπάγονταν οι αληθινές σχέσεις με τους συνανθρώπους του. Τελικά, λοιπόν, το πρόβλημα οφείλεται στη δυσκολία των ανθρώπων να επικοινωνήσουν μεταξύ τους στα πλαίσια της σύγχρονης κοινωνίας αλλά ακόμη και στα πλαίσια της οικογένειας, όπου το κενό του ανύπαρκτου διαλόγου καλείται να καλύψει η τηλεόραση.

Όντως, οι κατεξοχήν εξαρτημένοι από την τηλεόραση είναι οι ενήλικες. Μάλιστα, μια δημοσκόπηση που έγινε το 1998 σε ένα δείγμα 1.110 νέων μεταξύ 14 και 22 ετών, αποκάλυψε ότι το 68% απ’ αυτούς νιώθουν παραμελημένοι από τους γονείς τους εξαιτίας της τηλεόρασης, η οποία μοιάζει να μονοπωλεί το ενδιαφέρον των μεγάλων.

Το αυξημένο ενδιαφέρον των ενηλίκων για την τηλεόραση επιβεβαιώνει και η θεματολογία των ενδοοικογενειακών συζητήσεων ή διαφωνιών, την οποία μονοπωλούν κατά κύριο λόγο τα γεγονότα που μεταδίδουν τα δελτία ειδήσεων και τα τηλεοπτικά μαγκαζίνο. Πρόκειται για μια θεματολογία που απέχει πολύ από τα πραγματικά προβλήματα της οικογένειας, τα οποία κινδυνεύουν να μείνουν για πάντα στο περιθώριο. Όπως έχει παρατηρηθεί από κάποιους φιλοσόφους, η αδιάκοπη ροή πληροφοριών αναγκάζει τον τηλεθεατή να ζει σε ένα διαρκές παρόν, δηλαδή σε μια κατάσταση, όπου οι ειδήσεις βρίσκονται σε έναν αδιάκοπο «ανταγωνισμό» μεταξύ τους. Ο τηλεθεατής, επειδή δεν διαθέτει τον απαιτούμενο χρόνο για να επεξεργαστεί και να αξιολογήσει κάθε είδηση ξεχωριστά, αποκτά την αίσθηση ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα που παρουσιάζεται στην τηλεόραση ανά πάσα στιγμή είναι το μεγαλύτερο και σοβαρότερο πρόβλημα του κόσμου.

Όσο για την εξάρτηση των παιδιών από την τηλεόραση, αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στη συνήθεια των γονιών να χρησιμοποιούν την τηλεοπτική συσκευή ούτε λίγο ούτε πολύ σαν baby-sttter. Ο συγκεκριμένος ρόλος της τηλεόρασης, όπως είναι φυσικό, βολεύει τους γονείς, οι οποίοι προτιμούν να «παρκάρουν» τα παιδιά τους μπροστά στην οθόνη, αντί να τα βγάλουν μια βόλτα, να τα δραστηριοποιήσουν, να παίξουν μαζί τους ή να τους διηγηθούν ένα παραμύθι…

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η συγκεκριμένη τακτική των γονιών δεν οφείλεται τόσο στην αδιαφορία τους, όσο στις δυσκολίες που επιβάλλουν οι αυξημένες υποχρεώσεις της εργασίας και της καθημερινής τους ζωής. Είναι προφανές, ότι όσο συνεχίζουν να υπάρχουν παιδιά κλεισμένα όλη την ημέρα σε μικρά διαμερίσματα, μητέρες που αντιμετωπίζουν μόνες χιλιάδες προβλήματα και ηλικιωμένοι εγκλωβισμένοι στα σπίτια τους κάθε προσπάθεια περιορισμού της τηλεθέασης θα φαντάζει όλο και πιο δύσκολη. Αντίστοιχα, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι όσο ένα μεγάλο μέρος των ανοιχτών χώρων παραμένει επικίνδυνο για μεγάλους και μικρούς, ενδεχομένως η τηλεόραση να αποτελεί το μικρότερο κακό.

Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε την τηλεόραση, λοιπόν, είναι το σύμπτωμα μιας βαθιάς νόσου της κοινωνίας μας. Εκείνο πάντως που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι, ενώ η τηλεόραση εμφανίζεται ως μέσο θεραπείας αυτής της νόσου, όπως αποδεικνύουν όσα εκθέσαμε μέχρι τώρα, αποτελεί ταυτόχρονα έναν από τους παράγοντες που συμβάλλουν στην επιδείνωση της. Για παράδειγμα, η τηλεόραση παρουσιάζεται ως θεραπεία για τη μοναξιά ενώ η ίδια γεννά μοναξιά, προτείνεται ως θεραπεία για τη βία ενώ η ίδια γεννά βία, ως καταφύγιο από τις καθημερινές απογοητεύσεις ενώ γεννά απογοήτευση κ.λπ.

Μελέτη Παλαιάς Διαθήκης Α' - 3 Γυμνασίου

Α1-2ο Γυμνάσιο Καλύμνου